👉 Gratis gids! Het gebruik van deze 7 excuses in je bedrijf kun je je ècht niet veroorloven.

Waarom je echt moet stoppen met vergelijken.

september 13, 2012 • Blog, Mindset

Kijk, dit zijn de 3 vrouwen die afgelopen week zijn gestart met mijn programma.
Enorme kanjers die ik de komende 6 maanden ga begeleiden naar méér klanten en méér omzet!

Deze 3 dames hebben elk een ander soort bedrijf waarmee zij aan de slag zijn gegaan.
Dat maakt het een lekker dynamische groep en ze kunnen elkaar prima helpen om te groeien, daar groeien ze zelf ook door.

Toch had het niet uitgemaakt als zij alledrie hetzelfde beroep zouden hebben.
Weet je waarom?

Omdat zij als vrouw totáál verschillend zijn.
En omdat zij elk een unieke visie zouden hebben op wat zij voor de klant zouden betekenen.
En daarmee zouden zij ook verschillende klanten naar zich toetrekken.

Ik bedoel, er zijn in 1 stad toch ook meerdere bakkers, slagers, supermarkten, restaurants, schoenenwinkels, kledingzaken? Die keuzevrijheid is toch juist fijn en goed?

Heel vaak zie ik dat zelfstandigen zichzelf continue vergelijken met anderen die hetzelfde werk doen.
Dit is mogelijk funest voor het opbouwen of hebben van een gezond bedrijf.
Want wat gebeurt er dan precies?
Ik kan wel een paar voorbeelden geven, herken je dit:

  1. Niet in actie komen/blokkeren/onzeker worden. Je denkt: ‘Ojee, er is al een ontwerpbureau bij mij in de buurt. Dan zal er voor mij niets aan klanten overblijven.’ En dus kom je niet in actie, worden mooie plannen uitgesteld, luister je naar alle belemmeringen die in jezelf opkomen en denk je dat die waar zijn. Luister goed: Dit is ANGST. En angst is nooit waar. 
  2. Jaloezie voelen. Jaloezie is: Die ander heeft iets wat ik ook heel graag zou willen hebben. Dat kan iets zijn waar je misschien de bouwplannen al voor op tafel hebt liggen. Het geeft richting aan je mogelijkheden, en als je het kunt zien dan mag je ook geloven dat je het kunt. Je weet het hè: Eerst geloven, dan zien.
  3. Jezelf klein maken: ‘Kijk eens naar hun klantenlijst. Dat gaat mij nooit lukken. Wie zit er nou op mij te wachten?’ En met dit punt en punt 2 kom je uit bij punt 1 namelijk niet in actie komen. En als je niet in actie komt, tja, dan zal er niets gebeuren.

Bij alledrie de punten gaat het om angst wat zich vervolgens uit in: excuses verzinnen om iets niet te doen, uitstelgedrag, niet naar jezelf maar naar de ander wijzen, etc.
Angst is NOOIT waar.

Ik heb mezelf in het verleden ook heel vaak vergeleken met anderen.
Soms gebeurde er een van de bovengenoemde punten.

Misschien vaker zelfs werd ik juist enorm geïnspireerd door een ander die hetzelfde deed.
Een mooie website, een idee dat bij mij een ander idee teweeg bracht, een werkwijze waar ik ook wat mee zou kunnen.
Ik dacht: Dat wil ik ook en dat ga ik dus regelen!

En soms wist ik bij het zien van een ‘con-collega’: Ik vind hoe ik het doe véél leuker!

Ik heb in ieder geval op een gegeven moment bedacht dat het mij niet verder hielp om mezelf constant te vergelijken met anderen.
Het kostte me naast ontmoediging ook nog eens heel veel tijd om al die websites te bekijken, alles te lezen en bij te houden.
Het hield mij af van focus op groei met mijn eigen bedrijf.

Toen nam ik een mooi besluit:
Ik ga gewoon helemaal niet meer kijken naar die anderen.
Wat een bevrijding!
Ik kan je vertellen dat het mij alleen maar winst heeft opgeleverd, het kan misschien ook jou helpen:

  • Ik besteed mijn werktijd aan mijn bedrijf.
  • Ik kies zorgvuldig van welke collega’s (wereldwijd) ik wel actief bijhoud wat zij doen. Dat zijn alleen mensen die mij naar een volgend niveau kunnen brengen, die zijn dus al verder dan ik en de tijd die ik hieraan besteed zie ik als inspiratie-tijd waar ik mezelf in begrens. Dus een uurtje per dag is wel het maximum, vaak nog minder.
  • Ik dien geen enkel mens door mijzelf klein te houden, dit is een diepe overtuiging die ik mezelf eigen heb gemaakt, helemaal sinds het ontdekken van mijn Big Why.
  • Deze eerste 3 punten kunnen egocentrisch overkomen maar ik denk dat je dat ook nodig hebt anders krijg je niets voor elkaar. Egocentrisch zijn heeft een negatieve associatie maar is dat niet vanzelfsprekend. In het vliegtuig wordt mij ook verteld dat eerst ik het zuurstofkapje op moet zetten en dat ik dan pas mijn kinderen mag helpen.
  • Er is geen concurrentie, want iedereen heeft zijn eigen unieke visie en oplossing voor het probleem van de klant. Ik ben mijn unieke ik, jij bent jouw unieke jij. Daarmee is er geen concurrentie. Hou het resultaat voor jouw klanten voor ogen, daar doe je het voor. Op jouw eigen unieke manier.
  • Ik hoef dus ook helemaal niet bang te zijn dat er ‘niet genoeg’ is want iedereen krijgt de klanten die bij hem/haar passen en er is genoeg voor iedereen. Ik zou mijn (toekomstige) klanten tekort doen om als waarheid aan te nemen dat ze bij mij niet aan het goede adres zijn.

Ondanks dat het menselijk is om deze gevoelens allemaal te ervaren dient het niemand om eraan toe te geven, te geloven dat het waar is.
Hoe kun je jezelf toch in de actie modus krijgen als je merkt dat je ‘bevriest’ door te blijven vergelijken?

Naast dat jij ook kunt besluiten om gewoon geen aandacht aan je con-collega’s te besteden kun je kijken welke 1e stap je kunt zetten met je bedrijf. Dat mag een mini stapje zijn! Het levert je zeker al weer wat positieve energie op en daarna zet je het volgende stapje.
Dus wie ga je bellen om jezelf te promoten? Wie kan je een spreekplek bezorgen?

Je zou ook kunnen kijken of je samen met die con-collega iets kunt doen. Klinkt misschien wat eng maar een echte ondernemer die uitgaat van zijn kracht zal je altijd de vraag stellen: Hoe kan ik je helpen? Hoe kunnen wij elkaar helpen? Wat kunnen wij van elkaar leren? Misschien kun je samen een mooie dienst ontwikkelen. Daar worden dan nog meer mensen beter van!

Onderzoek in ieder geval bij jezelf waar deze angsten vandaan komen. Wees mild voor jezelf. Dit is een kant die ook bij je hoort, alleen dient dit je niet!
Zoek een coach die je de spiegel kan voorhouden om je te laten inzien dat een angst nooit waar is.

Vertel: wat zijn jouw ervaringen met dit onderwerp en hoe ga je ermee om?
Hoe heb je het veranderd?
Wat heeft je dat opgeleverd?

>