Vrouw, laat je ballen eens wat vaker zien!

Op 8 maart is het Internationale Vrouwendag.
Daar moet ik natuurlijk wel even aandacht aan besteden!
Ik heb opgezocht hoe deze dag precies is ontstaan, met welk doel en hoe heeft zich dit ontwikkeld?
Op Wikipedia lees ik onder andere dit:

Internationale Vrouwendag staat elk jaar op 8 maart in het teken van strijdbaarheid en het gevoel van solidariteit van vrouwen overal ter wereld. Internationale Vrouwendag is in de twintigste eeuw ontstaan doordat vrouwen opkwamen voor hun rechten, onder andere op het gebied van arbeid en kiesrecht. In 1911 werd de Vrouwendag internationaal voor het eerst gevierd, in 1912 voor het eerst in Nederland.
In Nederland viert een grote verscheidenheid aan vrouwengroepen en vrouwenorganisaties 8 maart op veel verschillende manieren. Het doel is aandacht te vragen voor thema’s zoals economische zelfstandigheid, empowerment, seksueel geweld, zorg en arbeid, discriminatie en racisme.

Cool.
En het is nog steeds nodig dat er voor de genoemde thema’s aandacht wordt gevraagd.

Met mijn bedrijf wil ik bijdragen aan de economische zelfstandigheid van vrouwen.
Dat is dan ook waar ik mij op richt: Zakelijk groeien.
En ik wil mijn klanten laten zien dat ze tegelijk de moeder kunnen zijn die ze willen zijn.

Je eigen bedrijf hebben en laten groeien = het vergroten van de economische zelfstandigheid = empowerment.
Dat maakt vervolgens dat je keuzes kunt maken op de andere thema’s.
Dat je daar veranderingen door kunt voeren die belangrijk voor je zijn.
Bijvoorbeeld weggaan uit een situatie die onveilig is.
Zorg, scholing of hulp of wat dan ook regelen voor jezelf of een dierbare.
Bijdragen aan projecten die zich hiervoor inzetten.
Dat je misschien ooit slachtoffer was betekent niet dat je voor je leven slachtoffer bent.
Hoe meer keuzemogelijkheden je hebt, hoe beter het is.
Economisch zelfstandig en daarmee onafhankelijk zijn is super super belangrijk voor vrouwen.
‘Zorg dat je nooit je hand hoeft op te houden kind’ is een wijze raad die veel meisjes van hun moeder hebben gekregen.

Hoe ging dat rond de tijd dat internationale vrouwendag voor het eerst werd gevierd?
Ik heb mijn moeder even gevraagd over haar moeder, wijlen mijn oma Petronella.
Hier zie je haar als jonge vrouw van rond de twintig:

Geboren op 27 maart 1914 (ik ben grappig genoeg ook geboren op 27 maart), zij was de jongste van zeven kinderen in een boerengezin.
Haar onderwijzer had wel eens gezegd dat zij slim genoeg was om na de lagere school naar de Mulo te gaan maar daar was geen geld voor.
Mijn oma mocht naar de huishoudschool en ook dat had alleen te maken met het feit dat zij nog leerplichtig was.
Haar broers gingen een ambacht leren op de ambachtsschool.
Toen mijn oma klaar was met de huishoudschool wilde ze graag verder leren als verpleegkundige maar dat mocht niet.
Ze is later, vlak voor de oorlog, wel bij het Rode Kruis gaan werken, daar deed ze een soort verpleegkundig werk.
In 1941 trouwde ze, op haar 27e, voor die tijd best oud om te trouwen, toen is ze huisvrouw geworden.
Dat moest in die tijd ook, stoppen met werken als je ging trouwen.
Deze wet ‘Handelingsonbekwaamheid’ werd pas in 1956 afgeschaft.
Voor die generatie vrouwen betekende economisch zelfstandig zijn dus in de eerste plaats dat je niet ging trouwen.

Mijn moeder is haar eerste kind, geboren in 1942.
Toen al haar zes kinderen het huis uit waren is mijn oma alsnog gaan werken, vrijwilligerswerk als verzorgende in een verpleeghuis.
Ik vind het heel stoer dat mijn oma later toch nog invulling heeft gegeven aan haar droom om iets in de zorg te doen.

Omdat mijn oma niet heeft kunnen studeren wilde ze natuurlijk heel graag dat haar kinderen deze kans wél kregen.
Hun geluk hierbij was dat mijn opa voor zijn werk als ambtenaar werd overgeplaatst van een dorp in Brabant naar Rotterdam, dit was begin jaren vijftig.
Daar in de stad was het al wat makkelijker om te gaan studeren dus dat was fijn voor mijn moeder en haar broers en zussen.

Mijn moeder heeft gestudeerd en altijd gewerkt, als laborante.
Ik kan me nog herinneren dat ik wel een paar vriendinnetjes had op de lagere school wiens moeder niet buiten de deur werkte maar de meeste moeders toen hadden een baan.
Nu is het de normaalste zaak van de wereld dat beide ouders werken en moet je je haast verantwoorden als het de keuze is dat één van de ouders huismoeder/vader is!

Nu is het óók heel normaal dat je als zelfstandig ondernemer werkt, honderduizenden vrouwen doen dat.
Veel van hen werken vanuit huis, super fijn, want je kunt dan ook genoeg tijd aan je gezin besteden.
Dit zijn vrouwen met ballen!
Nee, niet al die ballen die zij in de lucht houden maar ik bedoel die andere ballen 😉
Want het is toch stoer, je eigen bedrijf starten en runnen?
Dat doet/wil/kan echt niet iedereen hoor, en elke keer als ik weer hoor of lees over iemand die start dan juich ik.
Oké, je kunt ook een vrouw met ballen zijn zonder dat je een eigen bedrijf hebt.
Ik wil geen vrouw uitsluiten, daar wordt de wereld niet mooier van.
Je kunt mijn pleidooi dat nu volgt ook toepassen als je een baan in loondienst hebt, maar dit even terzijde.

Er moet mij namelijk ook iets van het hart.
Veel vrouwelijke zelfstandigen zijn nog verre van economisch zelfstandig.
Ik las laatst een onderzoek van het CBS dat stelt dat zzp’ers het grootste risico lopen om onder de armoedegrens te belanden.
Ik denk dat het hier veel vrouwelijke zzp’ers betreft maar dat kan ik niet hardmaken.
Dit baseer ik op de omzetcijfers die ik hoor in gesprekken met vrouwelijke ondernemers.

Empowerment betekent in mijn ogen dan ook: Laat je ballen eens wat vaker zien!
Dit kan echt op een vrouwelijke manier, eentje die bij jou past.
Zie dit artikel als een pleidooi, een hartenkreet hiervoor.
Mijn oma, en misschien ook wel die van jou, had gewild dat ze die kans had gehad.

Vrouwen kunnen het zichzelf zo lastig maken, bijvoorbeeld met het vragen van goede prijzen, grenzen stellen, keuzes maken, verkoop.
We willen er altijd voor iedereen zijn en voelen ons om het minste geringste schuldig.
Tja, zie dan maar eens economisch zelfstandig te worden.

Wees de baas voor jezelf die je ook voor medewerkers zou zijn en accepteer geen bullshit van jezelf.
Als jij het niet doet wie zou het dan wel moeten doen?
Dit is jouw bedrijf en je wilt, nee je moet geld verdienen.
Ga staan voor jouw waarde, jouw tarieven.
Besluit dat je er niet voor iedereen bent, kies jouw ideale klant.
Werk tijdens werktijden en daarbuiten ben je moeder, vriendin, vrijwilliger.
Werk volgens een plan, daarmee bespaar je tijd, geld, energie.

Economisch zelfstandig worden, daar heb je namelijk een plan voor nodig.
Gaat de uitvoering zonder slag of stoot?
Nee, nooit.
En je business opbouwen duurt vaak langer dan je denkt.
Daarom is het hebben van een (business)coach hierbij zo belangrijk.
Die houdt je scherp, leert jou nieuwe dingen, helpt je verder.
Er wordt wel eens (cynisch) geroepen: ‘Iedereen een coach!’
Ik ben het er helemaal mee eens.
Hoeft echt niet voor het leven, gewoon een tijdje.

Nu hoor ik graag van jou:
– heb jij iets met Internationale Vrouwendag en zo ja wat dan?
– heb je een voorbeeld waarbij jij jouw ballen meer liet zien en hoe pakte dit uit?
– welke andere reactie, ervaring, tip wil jij delen?

Dank voor je tijd en aandacht!

Groet,

 

 

 

Ps: Wil jij meer ballen laten zien en kun je hierbij wel een coach gebruiken?
Neem contact met mij op dan gaan we in gesprek of en hoe ik jou kan helpen.

Spread the love