👉 Gratis gids! Het gebruik van deze 7 excuses in je bedrijf kun je je ècht niet veroorloven.

Van je familie moet je het hebben.

maart 16, 2017 • Blog, Mindset


Een tijdje geleden, op een familiefeestje, sprak ik een (aangetrouwde) oom.
Hij vertelde mij dat zijn dochter uit een eerder huwelijk, ik ken haar niet, onlangs voor zichzelf begonnen was.
Aan zijn manier van praten hoorde ik dat hij het eigenlijk niet echt tof vond dat zijn dochter deze stap had gezet. Hij vroeg van alles aan mij over mijn bedrijf en hoe ik dat allemaal doe en of het wel lukt enzo.
‘Je ziet, ik ben al twintig jaar zelfstandige en ik leef nog’ grapte ik.

Toen ik hem vertelde dat ik 80% online werk en dat heerlijk vanuit huis doe vond hij dat toch wel interessant. Hij was nog niet zo goed op de hoogte van alle nieuwe mogelijkheden om een bedrijf te hebben.
Maar eigenlijk doet het er niet toe of je online werkt of niet.
Het gaat er allereerst om of je zelf gelooft dat je het kunt.
Dat is het allerbelangrijkste.

Ergens snapte ik mijn oom ook wel.
Hij is in de zeventig, van de generatie die een leven lang voor één baas werkte.
Kiezen voor zekerheid, dat is belangrijk. Dat was toen zo.
Nu is sowieso niets meer zeker, je kunt toch op elk moment je baan kwijtraken.
Vanuit zijn referentiekader is het ondernemerschap dus vooral een grote berg genaamd Onzekerheid.
Het veroorzaakt angst.
Hij is, eenvoudig gezegd, gewoon bang dat zijn dochter het niet gaat redden en dat zij daarmee haar hele gezin, met zijn kleinkinderen, in gevaar brengt.
Goed bedoelde bezorgdheid maar wat eronder zit, is gewoon angst.
Angst is nooit de waarheid, ik zeg het nog maar eens.
Maar oké, als je zelf geen ondernemer bent of je komt niet uit een ondernemersfamilie dan is dit (vaak) hoe je denkt.

Ik bespreek dit wel eens met mijn klanten, dan vertellen zij mij over bijvoorbeeld hun vader of moeder die hun twijfel uiten over het bedrijf dat met zoveel passie en uren werk door dochterlief wordt opgebouwd. Het duurt soms even voordat ze zien èn geloven dat het echt goed gaat.
Wat was het ook alweer? Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen, ………………
Misschien maakt het ook helemaal niet uit of je ouders zelf ondernemers zijn (geweest) of niet.
Je wilt gewoon dat jouw kind het goed heeft, dat ‘ie lekker kan leven zonder zorgen.

Om het jezelf wat makkelijker te maken: Je hoeft niet alles te delen met je hele familie.
Sterker nog, als zij niet snappen waar je mee bezig bent, jaloers zijn op wat je doet, zwartkijkers zijn of wat dan ook dan zou ik ervoor kiezen om het met hen NIET over jouw bedrijf te hebben.
Vraag hen ook nooit om advies.
Vertel ze vooral wel over jouw successen uiteraard 😉

Daarnaast is het natuurlijk gewoon fijn en belangrijk dat je erkenning krijgt voor hetgeen jij doet.
Het kan pijn doen als je dat niet krijgt.
Enkele (naaste) familieleden hebben met geen woord over mijn agenda 2017 gerept, terwijl ze echt wel weten dat ‘ie er is. Dat ‘ie zelfs uitverkocht is! Ja, dat vind ik pijnlijk om te ervaren.

Tot zover je familie. Daar kun je nog wel een beetje afstand van nemen want je hebt natuurlijk jouw eigen leven.
Heb je een partner dan is het wel héél erg fijn als die 200% achter je staat.
Want je eigen bedrijf opbouwen en runnen, dat vraagt tijd en energie.
Als het lekker makkelijk was en het in no-time kon dan werd iedereen wel ondernemer.
Het vraagt soms offers, ja, dan zit je in de avond ook nog te werken omdat het nu eenmaal gewoon even moet.
Is jouw partner een type die hier geen begrip voor heeft en andere verwachtingen heeft van hoe de avonden worden doorgebracht, dan is er een probleem.

Laatst had ik iemand aan de telefoon, een vrouw met een parttime baan, ze wilde daarnaast graag voor zichzelf beginnen.
Ze klonk best een beetje onzeker en timide.
Ik vroeg haar op een gegeven moment of ze een partner heeft.
Ja, zei ze, een man en een klein kindje.
Wat vindt hij van jouw plannen? vroeg ik haar.
Ze vertelde mij dat hij er niet achter staat. Hij zou liever zien dat ze meer uren in loondienst gaat werken.
Juist.  Dat gaat ‘m dus met mij niet worden.
Ik heb haar aan het eind van het gesprek geadviseerd om eerst in een coach te investeren die haar sterker maakt in de communicatie met (onder andere) haar man. En dan pas in een ondernemerscoach die haar helpt de boel op te zetten. Als ze besluit ervoor te gaan.
Wat ze alleen moet doen als haar partner volledig achter en naast haar staat.

Ik ben gelukkig gezegend met zo’n partner. Die klaagt nooit als ik weer eens een avondje doorwerk. Die snapt dat. Hij helpt mij ook in mijn bedrijf, hij doet de video bewerking.
In de avonduren naast zijn baan en bezigheden. Dan zijn we allebei ‘s avonds, als de kinderen in bed liggen, nog bezig. Ja, zo gaat dat soms. Er staan genoeg andere momenten tegenover dus het is oké.
Je relatie moet dus wel tegen een stootje kunnen als je besluit jouw droombedrijf te gaan realiseren.

Tony Robbins zegt: ‘Je krijgt wat je tolereert.’ Het is dus ook hier belangrijk dat jij jouw wensen en grenzen helder hebt. Jouw twijfel zal zich uiten in de twijfel die op je afkomt. Zorg voor een sterke mindset, weet wat je wilt bereiken en blijf, wat er ook gebeurt, altijd in actie!

Ik ben benieuwd naar jouw reactie:
– wat zijn jouw ervaringen met je familie, jouw partner, wat betreft jouw eigen bedrijf?
– heb je hierin iets moeten ‘overwinnen’ en wat was dat dan?
– welke actie neem jij mee uit dit artikel?

Deel dit artikel gerust in jouw netwerk en als jij een vraag hebt mail me.
Ik help je graag verder in een volgende artikel of video. Dankjewel!

Groet,

 

 

 

Ik organiseer regelmatig mijn workshop Blauwdruk voor je Bedrijf. In één middag focus en een hoop nieuwe kennis en inspiratie waar jij mee verder kunt. Ben jij er binnenkort bij?

  • Marijke schreef:

    Soms krijg ik geen hoogte van mijn partner. De ene keer is het allemaal prima en de andere keer krijg ik geen gehoor. Mijn kant van de familie vind het allemaal best. Niemand reageert op een fb bericht of als ik ietsvia WhatsApp gestuurd heb om te laten zien. Dus dat is wel jammer. Zijn familie meld ook niet zo veel. Mijn ene schoonzus heeft ook een parttime eigen bedrijf en wil veel meer en snapt mij. M’n andere schoonzus besteld iig nog al eens. Rest hoor je er ook iets over duik voel me er redelijkalleen voor staan en voel me ook best onzeker, nog steeds, om echt voor mezelf te beginnen. Daarbij ben ik geen financieel wonder en houd ik niet veel over aan het eind van de maand terwijl ik dat graag anders zou zien

    • Marieke schreef:

      Hoi Marijke, focus op het positieve en wat jij wilt en waar jij goed in bent! Groet, Marieke

  • Hoi Marieke,

    Heel herkenbaar voor mij. Toen ik telefonisch aan mijn moeder vertelde dat ik mijn baan zou opzeggen om te gaan ondernemen reageerde ze geschokt. Mijn vader die haar reactie op de achtergrond hoorde dacht dat ik mijn auto in elkaar had gereden. In de weken daarna probeerde ze me te overtuigen dat ik mijn baan niet zou opzeggen. Het heeft me echt moeite gekost om daar overheen te stappen. Ik heb toen hulp gehad van een goede coach en uiteindelijk haar reactie los kunnen laten. Nu zijn we 2 jaar verder en is mijn moeder ontzettend trots en doet ze zelfs mijn administratie!

    • Marieke schreef:

      Hoi Marieke, ohh, wat grappig, ik moest echt lachen dat ze dachten dat je auto in de prak lag. ‘Het is veel erger, ze begint voor zichzelf’ hoor ik in mijn hoofd, hahaha. Maar wat super om te lezen dat jouw moeder je nu zelfs helpt en natuurlijk jouw grootste fan is. Groet, Marieke

  • Corrie schreef:

    Hoi Marieke,
    Heel herkenbaar inderdaad, dit heb je echt spot-on geschreven! Ik ben een bijna gescheiden moeder met 3 kinderen en denk mijn eigen inkomsten te kunnen verdienen als technisch vertaler. Maar je wordt soms bijna moedeloos van de meewarige reacties van (met name) familie: ‘Weet je wel zeker dat dit haalbaar is? Als ik jouw was zou ik er toch een vaste baan bijnemen hoor! Heb je nog wel tijd voor de kinderen?’ Of de vraag: ‘Hoe gaat het met je bedrijf-JE?’ Vooral de ‘je’ erachteraan hè?
    Gelukkig heb ik ook vrienden/vriendinnen om me heen verzameld die ook zelfstandig zijn en die in mij en zichzelf geloven. En nog leuker is dat ik gewoon stronteigenwijs doorga met het uitbouwen van mijn bedrijf, gewoon omdat ik weet dat ik het kan!
    Groet, Corrie

  • >