Stelletje losers.

Wat hebben

  • Michael Bentt
  • De Engelse voetbalclub Torquay United
  • Surya Bonaly
  • Pat Ryan
  • Mauro Prosperi
  • Aliy Zirkle
  • Jack Ryan
  • Jean van de Velde

met elkaar gemeen?
Lastige vraag hè, ik had namelijk ook nog nooit van deze (sport)mensen en club gehoord.

Het antwoord is:
Ze schitteren allemaal in de documentaire serie ‘Losers’.

Wat ontzettend cool dat Netflix deze acht mensen het podium geeft.
En natuurlijk zijn het helemaal geen losers als je verder kijkt, maar juist hele sterke, krachtige en dappere mensen.
Die, ondanks tegenslagen en omstandigheden, het beste uit zichzelf halen en grote prestaties leveren.

Het verhaal van de Franse Surya Bonaly een super talentvolle kunstschaatsster sprong er voor mij echt uit, alhoewel het alle acht fantastische verhalen zijn hoor.

Wat had Surya tegen?
Drie dingen.
Allereerst haar huidskleur.
Zij is zwart (bruin is een betere omschrijving) in een witte schaatswereld.
Daarnaast haar outfits en voorkomen: ‘Exotisch!’
Dat ze dit stempel er steeds op drukken moet niet als compliment worden beschouwd.
En tenslotte haar manier van schaatsen.
Groovy met backflips waarbij zij op één been landt.

Zij krijgt te maken met discriminatie, framing en een vastgeroeste manier van ‘hoe het hoort’ in de wereld van het kunstschaatsen.
In 1994 wordt zij na een foutloze uitvoering op een dubieuze manier tweede bij de Wereldkampioenschappen in Japan.
Wéér grijpt zij naast de zo felbegeerde eerste plek van de wereld die ze ook nooit zal krijgen.
Ze weigert aanvankelijk om op het podium te gaan staan, doet dat toch en krijgt haar medaille. Meteen doet ze ‘m weer af terwijl de tranen over haar wangen rollen.
Je zou kunnen zeggen: Dat is onsportief gedrag.
Zij is er gewoon he-le-maal klaar mee.

De Olympische Spelen in 1998 volgen en zij besluit om een stevig statement te maken.
Tijdens haar uitvoering doet ze iets wat verboden is, ze maakt een sprong die niet is toegestaan.
Ze trekt hiermee een lange neus naar de gevestigde orde.
Het levert haar een staande ovatie van het publiek op, mensen vinden het geweldig.
De jury schiet volledig in de stress.
Uiteraard is er geen medaille voor Surya dat jaar.
Maar who cares.
Zij is de grote winnaar.

Het gaat in alle gevallen over doorzetten, uit donkere periodes omhoog klimmen.
Maar vooral trouw aan jezelf blijven.
Durven stoppen, een andere koers gaan varen.
Weten wie jij écht bent.
Ik ben dol op dit soort verhalen.

‘Als je wint, heb je vrienden’ zong Doe Maar al heel wat jaartjes geleden.
Het draait in de wereld vaak om winnen.
Buitenkant, status, likes en volgers, bla bla bla bla bla.
Maar, zo wordt ook in één van de verhalen gezegd, winnaars zijn soms de grootste losers.
Terwijl mensen die ‘losers’ worden genoemd vaak de grootste winnaars zijn.

En daar, beste lezer, heb ik niets meer aan toe te voegen.

Hier kun je de trailer over Losers zien.

Mocht jij een verhaal/ervaring hebben, deel ‘m in een reactie.
Dankjewel daarvoor.

Groet,

Spread the love
  • laurence schreef:

    Ik ga zeker kijken naar deze Netflix serie. Ik vind het zo moeilijk om door te zetten en mijn eigen pad te volgen. Terwijl aan alle kanten te voelen is dat ik niet in het gangbare pad pas. Ik weet even niet beter hoe het te zeggen. Ik hoop dat het mij inspireert.

    • Marieke schreef:

      Hoi Laurence, ja, ga lekker kijken. Het zijn afleveringen van een half uur dus goed te doen! En tja, wat is ‘het gangbare pad’? Iedereen heeft toch haar eigen pad! Groet, Marieke