👉 Gratis gids! Het gebruik van deze 7 excuses in je bedrijf kun je je ècht niet veroorloven.

Pluk de dag

mei 27, 2017 • Blog, Mindset

Als ondernemende moeder ervaar jij dagelijks hoe de tijd voorbij vliegt.
Zo breng je jouw schatjes van kinderen naar de kleuterschool, je knippert bij wijze van spreken drie keer met je ogen en ze gaan naar de middelbare.

We worden ook allemaal geconfronteerd met het ouder worden van onze ouders. Waren zij ooit die onsterfelijke ouders, daarna de vitale opa en oma van jouw kinderen, stonden ze klaar om bij te springen, nu is het misschien andersom en zorg jij voor hen.

Dit is het leven, we krijgen er allemaal mee te maken en dat heeft ook impact op de business.
Een van mijn klanten is sinds een tijdje mantelzorger voor haar vader.
Een andere klant moest onlangs afscheid van haar moeder nemen.
Een derde klant zat wekenlang aan haar moeder’s bed in een verzorgingshuis.

Een wake up call: Nu zorg ik voor mijn kinderen en zit ík mijn zoon
‘s avonds voor te lezen, er komt een dag dag de rollen zijn omgedraaid.
Als die dag daar is, heb ik dan alles uit het leven gehaald?
Zal ik kunnen berusten in de situatie?
Het zal wel moeten.
Zijn er dingen, en welke dan, die ik vanaf vandaag dan maar beter anders kan aanpakken om deze vragen met JA te kunnen beantwoorden?

Bam!
Een gevoel van urgentie overviel mij.
Pluk de dag, voor je het weet is het voorbij.
Ja, de mens is sterk, weerbaar, je kunt 100 worden.
De mens is ook klein en kwetsbaar, je bent zo weg.
Dit gevoel werd nog eens versterkt door de recente aanslag in Manchester.

Dat gevoel van urgentie is voor mij niet: (nog) harder gaan rennen, (nog) langere dagen maken.

Het is: Stoppen met twijfelen en uitstellen. Stoppen met jezelf klein houden, bang zijn wat er allemaal kan gebeuren. Geen risico durven nemen.
Denken dat niemand op je zit te wachten.
Invullen wat anderen ervan zullen denken.
Stop hiermee!

De Australische verpleegster Bronnie Ware werkte jarenlang in de palliatieve zorg. Zij sprak veel en vaak met de terminale patiënten en verzamelde hun verhalen.
Dit resulteerde in haar boek: The top five regrets of the dying.
Op de eerste plaats in dit rijtje van vijf staat: ‘I wish I’d had the courage to live a life true to myself, not the life others expected of me.’

Te veel dromen worden niet eens opgepakt, krijgen geen kans om waargemaakt te worden.
Omdat we twijfelen en uitstellen. Onszelf klein houden, bang zijn wat er allemaal kan gebeuren. Geen risico durven nemen. Denken dat niemand op je zit te wachten. Invullen wat anderen ervan zullen denken.
Goh, heb ik dit niet zojuist ergens anders ook getypt?

Stel, alles gaat gewoon verder en je hebt nog zo’n jaar of vijftig jaar hier op aarde.
Waarvan een jaar of twintig, dertig met jouw bedrijf.
Wat ga jij vandaag anders aanpakken zodat jij straks tegen jouw verpleegster en kinderen kunt zeggen: ‘Ja, ik heb de moed gehad om het leven te leiden zoals ik dat wilde. Ik heb gedaan wat ik wilde, zoals ik dat wilde en met wie ik wilde.
Het was waanzinnig, ik ben trouw aan mijzelf gebleven!’

Ik vind dit een vreselijk confronterende oefening maar hij is af en toe nodig.
Want teveel vrouwen komen niet genoeg in actie vanuit die angsten en belemmeringen.
Trouwens, komen we niet allemáál wel eens de beren op de weg tegen?
Jazeker want new level, new devil.

MAAK keuzes op basis van wat jij wilt met jouw leven
GA die volgende stap zetten
VERKOOP jouw dienst of product vol trots
DURF je tarieven te verhogen
ONTSLA die energieslurpende klant
LAAT Facebook vandaag voor wat het is
INVESTEER in die cursus die je verder helpt, ook al is het spannend
VIER elk succes, groot en klein

Pluk de dag die je zelf creëert.
Werk met een plan, breng structuur aan, verspil geen tijd.
Geniet van je kinderen, je familie.
En fuck de mening van anderen.

Jouw reactie op dit artikel is welkom, ik ben benieuwd wat dit met je doet.
Heb jij misschien de knop al omgezet, wat was de aanleiding?
Wat zou jij anderen hierover willen meegeven?

Groet,

 

 

  • Esther schreef:

    Mooi geschreven en zo waar!

  • Marjolein schreef:

    ‘Amen’ Marieke! Je schrijft precies op waar ik in geloof!
    Heel dichtbij jezelf, is waar je kunt zijn wie je bedoelt bent om te zijn.

  • Christel schreef:

    Mooi! Helemaal waar!

  • Anja schreef:

    Prachtig artikel Marieke! Heel inspirerend! Het is een boodschap die niet vaak genoeg gedeeld kan worden, leef jouw leven en niet het leven dat je denkt te moeten leven.

  • >