👉 Gratis gids! Het gebruik van deze 7 excuses in je bedrijf kun je je ècht niet veroorloven.

Een belachelijk advies

februari 18, 2016 • Blog, Marketing


Van de week had ik een telefoongesprek met een vrouw die op het punt staat om voor zichzelf te beginnen.
Ze heeft een opleiding afgerond om als coach te gaan werken.
En ze heeft op dit moment een baan voor 32 uur per week.

Naast een grote dosis enthousiasme om aan de slag te gaan vertelde zij mij dat ze ook allerlei vragen heeft zoals ‘Waar begin ik?’, Moet ik een specialisatie aanbrengen?’ en ‘Waar besteed ik nu het beste als eerste mijn geld aan?’

Toen vertelde ze mij iets waardoor ik bijna van mijn stoel viel.
Ze zei: ‘Ik heb een paar keer het advies gekregen dat ik zo snel mogelijk mijn baan moet opzeggen, dat is de beste manier om mijn bedrijf neer te zetten.’

Ik merkte aan haar dat ze dit een nogal twijfelachtig advies vond en ik kon haar daar alleen maar gelijk in geven.
Het is een belachelijk advies.
Ik werd er echt boos om, wat een bullshit.

Ik vroeg haar van wie zij dit ‘advies’ had gekregen en ze zei dat het van een paar coaches kwam die hier de meer spirituele kant belichtten; dat je ruimte maakt voor het nieuwe en dat je dat dus doet, nou, door je baan op te zeggen.

Ik weet niet wat er spiritueel is aan het opgeven van een stuk rust maar ik weet wel dat je ook prima ruimte kunt creëeren op momenten naast je werk. Dat er genoeg tijd over is voor het nieuwe om je leven in te stromen. En dat je daarvoor echt niet allereerst je baan hoeft op te geven.

Als startend ondernemer stap je een groot avonturenland in.
Je gaat van alles leren, je gaat doen, je gaat zichtbaar worden, werken met je eerste klanten.
Allemaal super leuke maar ook spannende dingen.

Wat je daarbij niet wilt is wakker liggen van de vraag: ‘Komt er wel geld binnen?’
En je wilt ook niet in paniek raken als het een tijdje duurt voordat het op gang komt.
Jouw leven moet gewoon doorgaan en je bent misschien ook verantwoordelijk voor een gezin.

Ik zie het als volgt: Je hebt een baan, daarmee inkomen. Dat geeft in ieder geval een stuk financiële rust.
Zie jouw baas dus als iemand die jou betaalt om jouw bedrijf op te gaan bouwen.
Van jouw salaris kun je een deel gebruiken om te investeren in je bedrijf.
Tof toch?
Dankjewel baas.

En ja, starten terwijl je ook nog een baan hebt, dat betekent dat je in de avonduren dingen zult moeten doen. Of in het weekend.
Maar dat geeft toch niet? Dat heb je er toch met alle liefde voor over?
Er zijn hele volksstammen die zich naast hun werk inzetten voor een goed doel, een vereniging, noem maar op. Dat gaat allemaal vanuit betrokkenheid en zo zie ik dit ook.
Je wilt iets heel graag en daar heb je gewoon heel veel voor over.

Hoe zou je hier ook naar kunnen kijken?
Ik zou je willen vragen:
Wat is jouw streven?
Zou je bijvoorbeeld binnen een jaar iets minder willen gaan werken?
En dan kijk je daarna weer opnieuw of je na verloop van tijd weer iets minder kunt werken.
Daarmee geef je jezelf ook ruimte om de boel gewoon in je eigen tempo te gaan neerzetten.

Dit was ook mijn pad toen ik in 1997 begon.
Ik werkte toen fulltime in de zorg. En ik startte gewoon en organiseerde het werken met klanten om mijn rooster heen.
Na een tijdje ging ik een dag minder werken, na een jaar weer, en na een jaar weer.
Gedurende 7 jaar werkte ik ook nog in de zorg en groeide ik stap voor stap met mijn bedrijf.

Ik begrijp echt wel dat je aan de ene kant ruimte wilt en moet maken voor je business, dat je daar de vruchten van gaat plukken.
Je moet echter ook en vooral realistisch zijn en jezelf en/of je gezin niet in de problemen brengen door een stuk rust (inkomen) weg te gooien.
Ga nu eerst maar eens starten, hou je baan nog even lekker aan en dan kijk je over een half jaar of een jaar weer verder.
Op een gegeven moment kom je voor de keuze te staan: Wat doe ik met mijn vaste baan? Dan waag je de sprong, wat ik ook deed na 7 jaar.

Ik maak overigens nooit mee bij mijn klanten dat er van de ene op de andere dag opeens zoveel klanten voor hun neus staan dat ze het niet meer aankunnen.
Zoiets gaat geleidelijk en zolang jij jouw tijd maar goed bewaakt, helder bent naar klanten wanneer jij met ze kunt werken, dan komt het allemaal goed.

Ik ben benieuwd: Heb jij wel eens een advies gekregen waar jouw oren van gingen klapperen?
Of kun jij iets vertellen over hoe jij jouw bedrijf bent gestart met een baan ernaast en hoe is dat gegaan?
Dankjewel voor je reactie!

Heb jij een vraag over jouw bedrijf, over jezelf als ondernemer, mail mij!
Vind ik hartstikke leuk en wie weet maak ik dan voor jou wel een blog of vlog.

Groet,

email naam

 

 

  • Marcia schreef:

    Ik vond die financiële veiligheid juist heel erg fijn terwijl ik samen met mijn man bezig was om onze website op te zetten. Mijn man en ik hadden allebei variabele werktijden/diensten bij onze werkgevers en dat gaf veel onrust. Ik vond het vervelend toen mijn zoon nog klein was en wij hem om die redenen die regelmaat niet kon bieden wat hij op dat moment nodig had. Mijn werkgever werd sinds ik moeder was geworden steeds minder meegaand met mijn tijden die ik wel kon werken. En dat frustreerde mij enorm. Wij hebben bijna 1,5 jaar door die zure appel heen moeten bijten en toen was het moment daar dat ik mijn baan kon opzeggen omdat de webwinkel goed ging draaien. Dit gaf mij héél veel rust en viel er echt een last van mij af. Ik hoefde mij niet meer in allerlei bochten te wringen om die oppas te regelen en kon vanuit huis werken. Inmiddels zijn we alweer 3 jaar verder en werk ik fulltime aan onze inmiddels 2 webwinkels. Ik zou dus inderdaad niet te snel je baan opzeggen maar proberen zo lang mogelijk dit ernaast te blijven combineren tot je die stap kan zetten!

    • Marieke schreef:

      Hoi Marcia, ik ben het helemaal met je eens! ‘Gewoon’ even aanpoten de eerste tijd, de boel opzetten, en dan daarna afbouwen wat betreft de vaste baan. Heel erg leuk om jouw verhaal te lezen. Groet, Marieke

  • De Smet Ida schreef:

    Ik werk nu reeds 2 jaar, 3/5 als administratief bediende. Na jaren zelfstudie Pranahealing, spirituele beeldende kunsten vielen alle puzzelstukken samen tot Eén geheel.

    Leven is jezelf leren kennen. Ontplooien. Er in leven, levensvreugde opdoen.
    Ik ontwikkelde gedurende 20 tal jaren mijn eigen stijl als spirituele beeldende kunstenares. Het is voortdurend herscheppen creëren en voortduwen, met vloeiende bewegelijkheden.
    Ook daarin zie ik mijn mogelijkheden. Maar ik kies momenteel mijn innerlijke rust.
    De schoonheid, de innerlijke liefde, de voldoening om er te mogen zijn. Leven in deze fantastische tijd is uniek.
    Werken vanuit het hart chakra is voor mij het echte leven. Het heft op, het ontlaad. Los laten is de boodschap, wat terug komt hoort bij jou.
    Groetjes
    IDA

  • >