👉 Gratis gids! Het gebruik van deze 7 excuses in je bedrijf kun je je ècht niet veroorloven.

Adele is f*cking geweldig.

juni 4, 2016 • Blog, Mindset

Adele
Mijn dochter en ik gingen naar een concert van Adele.
Ik vond haar altijd al een hele goede zangeres, ze ìs een waanzinnig goede zangeres maar sinds ik haar die avond live heb gezien ben ik nog gekker op haar en zij inspireerde mij om een blog te schrijven.

Wat deed zij met mij?
Natuurlijk eerst haar stem. Tjonge, het lijkt haar allemaal zo makkelijk af te gaan (volgens de kenners is dit ook zo), ze zingt mooi, met haar stem weet ze je gewoon te raken.
Haar songs zijn ook ‘echt’ en dat zegt ze zelf ook: ‘Je moet zelf geloven in wat je zingt.’
Dat vond ik mooi en dit geldt natuurlijk voor ons ondernemende vrouwen ook. Zorg dat wat je doet geloofwaardig is, verkondig geen bullshit maar jouw eigen waarheid en de mensen zullen voelen dat het klopt.

Ze vertelde honderduit tussen het zingen door, met een heerlijk plat accent, soms zo snel dat het voor mij bijna niet te volgen was. Haar verhalen over de alledaagse beslommeringen maakten dat het heel intiem voelde, daar in die zaal met 15.000 (?) mensen. ‘Vandaag heb ik zo’n hele grote warme stroopwafel gekocht, ohhh wat zijn die lekker zeg. Dat ding was onderhand groter dan mijn zoons hoofd. Omdat ‘ie nog warm was brak hij en de stroop droop over mijn kleren! Fucking amazing, ik kan de hele dag stroopwafels eten.’

Uit haar verhalen bleek wel dat het haar allemaal niet zomaar is aan komen waaien.
Op haar tiende ging ze naar een concert van de Spice Girls en haar moeder moest het geld voor een ticket (50 pond) bij elkaar schrapen. Dit concert veranderde haar leven.
‘Muziek is mijn redding geweest, anders was ik nu een kauwgom kauwende kapster geweest’ is een andere uitspraak van haar. Ze vertelde ook dat bijna al haar liedjes eigenlijk voortkomen uit ellende, bijvoorbeeld een stukgelopen relatie (‘Drama-queen als ik ben’) om er meteen een flinke grap overheen te gooien.
‘Er komen wel eens mensen in je leven, ken je dat, die sluipen zo je persoonlijke ruimte in, alsof ze jouw hoofd overnemen terwijl dat fucking helemaal niet goed voor je is. Die moet je zo snel mogelijk weg zien te krijgen en daar gaat dit volgende liedje over….’
Ja, dacht ik, dat is waar. Dit soort mensen krijgen we allemaal wel eens mee te maken. Dat gebeurt natuurlijk omdat wij dat toelaten, we zijn op dat moment onzeker, geloven niet helemaal in onze eigen kracht. Dit overkwam mij voor het laatst enkele jaren geleden toen ik net begon als businesscoach nadat ik al meer dan tien jaar een succesvol bedrijf had. Ik liet mij toen aanpraten door een van mijn coaches dat ik helemaal niet succesvol was. Dat heeft een grote impact op mij gehad, ik ging aan mezelf twijfelen. Gelukkig keerde het tij nadat ik de banden verbrak en inzag welke les hier voor mij te leren was. Vergeven en weer doorgaan. Met een andere energie. Mocht jij dit herkennen: Maak dat je wegkomt, zorg ervoor dat je mensen om je heen hebt die je omhoog duwen, je aanmoedigen en bovenal zorg dat je zelf gelooft dat je kunt bereiken wat je maar wilt.

Terug naar Adele. Mijn hemel wat is dat mens grappig zeg. Ze neemt zichzelf ook totaal niet serieus. Heel inspirerend.
Maakt grappen over haar dikke kont: ‘Ik ging maar eens joggen maar na 10 minuten brak mijn voet bijna doormidden, geen wonder met al dat gewicht dat erboven zit.’
‘Ik fucking zweer het je, ik kan iedereen hier in de zaal onder tafel drinken en daag me niet uit want ik geef zo een rondje voor de hele zaal.’

Over het moederschap: ‘Mijn zoon gaat binnenkort naar school. Dan krijg ik toch zeker 6 uur per dag tijd voor mezelf. Maar het eerste jaar zit ik waarschijnlijk elke ochtend te huilen omdát hij naar school moet.’
‘Ik kan dan tijd besteden aan mijn lichaam, ik wil heel graag de split kunnen doen, echt, de volgende keer dat ik op tournee ga zal ik het jullie dan ook laten zien, hahahaha.
Wat me nou zo leuk lijkt, dan ga ik bij ‘show and tell’ in de klas van mijn zoon laten zien dat ik de split kan!’

En zo ging het aan één stuk door, het ene verhaal na het andere. De hele zaal lag aan haar voeten en ze nam ook ruimschoots de tijd om contact te maken met de zaal. Een enorme kracht van haar, er ZIJN voor je mensen. Je dankbaarheid tonen omdat mensen de moeite nemen om naar je te komen kijken, dat ze jouw product kopen.
‘Ik was natuurlijk een paar jaar soort van onzichtbaar, nou ja, ik heb wel een kind gekregen dus ik zat echt niet de hele dag niets te doen. Maar ik ben zo dankbaar dat jullie mij deze tijd hebben gegeven, dat jullie niet dachten: Adele, bekijk het maar. Dank jullie wel.’

Dat is prachtig, jezelf niet meer of minder vinden dan jouw publiek (jouw klanten), je dienstbaar opstellen, dankbaar zijn en weten waar je vandaan komt. En ook je kracht laten zien, bullshit bannen uit je leven, leren door te doen: ‘Ik vond optreden in grote zalen altijd heel beangstigend en nog steeds wel eng maar hé, kijk nu eens waar we zijn, concert nummer 42 in een serie van 105 all over the world.’
En zo is het maar net. Begin gewoon klein, werk hard en met focus, dan komt de groei echt. Echt, echt, echt, echt, echt.

Het voor mij meest ontroerende moment was toen ze vertelde dat ze, nadat ze haar kind had gekregen, merkte dat ze geen mooie liedjes meer kon schrijven. Ze schreef wel liedjes maar die gingen allemaal over haar kind en die waren naar eigen zeggen zo slecht dat ze die niet eens aan haar bandleden durfde voor te leggen. Door de fucking hormonen grapte ze er aan toe.
Ik moest lachen en kreeg de associatie met van die moeders (gehuld in Disney kleding) die over niets anders meer dan hun kinderen kunnen praten, vreselijk.
Maar goed, daar zat ze dan, inspiratieloos met haar kind. Ze zei: ‘Ik ben natuurlijk allereerst moeder maar, al is het maar 5%, ik ben méér en daar wil ik ook uiting aan geven.’
Ze besloot naar Californië te gaan voor rust en vitamine D en daar schreef ze vervolgens haar favoriete song: When we were young.
Toen zette ze in en de tranen rolden over mijn wangen.

Precies de spijker op z’n kop: Ik ben, wij vrouwen met een eigen bedrijf zijn, allereerst moeder. Zonder twijfel. MAAR we zijn meer dan dat, we hebben de wereld meer te brengen. En hoe klein de stappen ook mogen lijken, we fucking doen het. We nemen onze plek in op ons eigen podium. Ja, we dragen allemaal een verleden met ons mee maar dat weerhoudt ons NOOIT om de toekomst te creëren die wij willen. Die macht/kracht ligt niet buiten onszelf, die zit IN ons. Go get it and be amazing mam!

Tijdens het laatste nummer kwam er een ‘lawine’ van duizenden witte snippers naar beneden waar mijn dochter er persé een paar van wilde meenemen naar huis. Omdat de snippers niet op onze plek waren gevallen liepen we naar de ring onder ons. Bleek dat op die snippers allemaal tekstjes stonden, in Adele’s handschrift. Wat tof! Details waar ik zo enorm van hou. Deze raapte ik op:

Schermafbeelding 2016-06-04 om 11.29.19
Het was een memorabele avond, door daar te zijn voelde ik mijn kracht toenemen. Inspiratie om verder te bouwen aan mijn bedrijf. Dankbaarheid dat ik daar mocht zijn met mijn dochter. Lachen en tot tranen toe worden geroerd. Inspiratie om meer verhalen te vertellen aan mijn publiek. Het allemaal niet zo serieus nemen. Vooral dat laatste.

Yeah, Adele, you ROCK!

email naam

 

 

  • Katja schreef:

    Marieke,
    Wat een prachtig blog door de linken die je legt naar ons dagelijks leven en werk. Ik ben blij dat ik even doorklikte en de blog gelezen heb. Dank je voor de inspiratie.
    Groetjes Katja

  • Esther schreef:

    Wat een lleuk persoonlijk verhaal. Zelfs door te lezen, ben ik ook een beetje bij Adele geweest.
    Geniet nog lekker na met alle cd’s, marieke!

    • Marieke schreef:

      Hoi Esther, dankjewel voor je reactie en leuk dat je zo een impressie van de avond hebt gekregen. Maar volgende keer toch maar gewoon zelf gaan, daar kan natuurlijk geen blog tegenop 😉 Groet, Marieke

  • >