Er zijn meer wegen naar Rome.

Wat ik zo leuk vind aan mijn bedrijf, je zult het ongetwijfeld herkennen voor die van jou, is dat ik met zoveel verschillende vrouwen mag werken.
Ze zijn uiteraard allemaal verschillend, werkzaam in diverse branches en ieder hun eigen  en daarnaast hebben zij één overeenkomst:
Er is een wens, een missie, een vuur dat brandt in hun hart, zij gaan ervoor om met hun bedrijf bepaalde doelen te bereiken.

Zo’n doel, dat is de stip aan de horizon, wat dat is, tja, kan van alles zijn.
Het maakt ook helemaal niet uit, een groot doel of een klein doel.
De reis, het proces, dáár heb je mee te maken, op weg naar de stip.
Onderweg kom je heel vaak, ik herhaal heel vaak, de nodige obstakels tegen:

  • een ziek kind/familielid of zelf ziek worden
  • een baan/studie die meer tijd vergt dan voorzien
  • instanties die niet meewerken
  • uitdagingen op financieel/technisch vlak
  • gezinsuitbreiding, scheiding, alleen komen te staan
  • vul zelf aan

Soms valt het gewoon allemaal bar tegen en lijkt het alsof die stip aan de horizon nooit dichterbij komt!
Frustrerend want dat vuur, dat brandt hè, er is een grote(re) eindbestemming in zicht, we willen door!
De afgelopen week heb ik zeker vier vrouwen gesproken die dit momenteel ervaren in hun bedrijf, in hun leven.

Ik snap het zo goed.
Op dit soort momenten is het belangrijk om even de tijd te nemen om terug te gaan naar de realiteit, naar het nu.
Waar gaat het ook alweer echt om?
Er zijn meer wegen die naar Rome leiden.

Wat maakt het uit dat je wat minder snel gaat omdat je momenteel nog een baan hebt naast je bedrijf? Het is toch belangrijk om inkomsten te hebben en die baan geeft je een goede basis, geeft je een stuk rust en vanuit hier ga je verder bouwen.

Wat maakt het uit dat je wat minder gedaan krijgt omdat je kind ziek is? Jij weet toch zeker ook nog hoe fijn het was toen jij vroeger ziek was dat je moeder lekker in de buurt was?

Wat maakt het uit dat bepaalde instanties gewoon hun ambtelijke kunstjes blijven uitvoeren? Er zijn echt mensen die rechtstreeks zaken met jou willen doen, richt je op hen!

Er zijn meer wegen die naar Rome leiden, soms dwingt het leven je om jouw route te herzien, so what?

Wat heel erg belangrijk is op dit soort momenten is dat je blijft vieren wat je wel gedaan krijgt.
Liefst in een support groep, daar ervaar je trouwens meteen dat iedereen haar route wel eens moet herzien omdat er even wat tegenwind is.
Iets met gedeelde smart, hahaha.

Jongens, of in dit geval Vrouwen, kom op.
Geniet van het proces, vier je successen, ook al lijken ze nog zo onnozel.
Ga lekker vroeg naar bed, morgen weer een dag!

Ik ben benieuwd hoe herkenbaar dit voor jou is, wil je er iets over typen in een reactie?
Daarmee inspireer je ook andere lezers van dit artikel.

Deel het ook gerust in jouw netwerk, dankjewel.

Heb jij een vraag, kom jij iets tegen in jouw leven met jouw bedrijf en jouw gezin, laat het mij weten. Ik help je graag verder in een nieuw artikel.

Groet,

 

 

 

Ps: Op zaterdag 18 november, tijdens mijn 1-daags event, ga je alvast focussen op 2018. Welke stip ga jij zetten? En welke route ga jij uitstippelen om daar te komen? Het wordt een dag vol inspiratie, fun, gelijkgestemden en nog veel meer! Koop jouw early bird ticket nu het nog kan!

Spread the love

6 gedachten over “Er zijn meer wegen naar Rome.

  1. Saskia Juijn

    Ja, Marieke, zo herkenbaar!
    De afgelopen dagen had ik ineens een kind ziek thuis. En dat bracht me behoorlijk uit evenwicht, merkte ik. Want ik zit momenteel in zo’n mooie flow, ben lekker aan het werk dus dan is een ziek kind niet ‘handig’.
    Natuurlijk zet ik dan een knop om en zorg ik dat ik er voor hem ben en ook tijd met hem doorbreng. Toch heb ik ook een paar keer gezegd dat ik even een uur in mijn werkkamer was om toch ongestoord wat te kunnen doen. Dat kon ook, want hij keek lekker een filmpje en voelde zich gelukkig al weer beter.
    Vandaag ging ie weer naar school. En dus kon ik weer echt ongestoord aan de slag. Ik vind het best een uitdaging, er willen zijn voor je kind en ook voorzien in je eigen behoeftes.
    Warme groet, Saskia

    Reageren
    1. Marieke Bericht auteur

      Hoi Saskia, ja, dit maken we allemaal mee en wat een rijkdom dat je er dan kunt zijn voor je kind hè. Natuurlijk hoef je niet de hele dag naast je zieke kind te zitten (en slapen is ook een goed medicijn) dus een beetje werken kan wel maar toch op een andere manier. En fijn dat hij nu weer beter is, hopelijk voorlopig houden zo! Groet, Marieke

      Reageren
  2. Sophie Rutgers

    Ja zeg, ook ik herken dit enorm!
    Net eigen ondernemer en dan zwanger.. Geheel volgens wens dus was er natuurlijk erg blij mee, maar verlof als je business net begint te lopen is niet echt “handig”.. Twee klanten zelfs moeten laten schieten. Dat voelde niet fijn, maar gelukkig was de bevestiging dat ik die klanten kon aantrekken ook de manier om rust te vinden. Als ik het nu kan, dan kan ik het na mijn verlof ook! 🙂 En dat is gelukt, dus nu mijn zoontje 8 maanden is loopt het super! Uiteraard vereist een groot gezin en een baby ook veel flexibiliteit, dus dat is wel eens een uitdaging, maar gelukkig werkt het voor mij goed dat we de “lasten” kunnen delen tussen mijn partner en mij. Want dat ik vanuit huis werk, betekent niet dat alles op mijn schouders terecht hoeft te komen. En een oppas, tja, die is onmisbaar! 🙂

    Reageren
  3. Anouschka

    Hoi Marieke,
    Een eigen bedrijf, massagepraktijk, dat wilde ik toch? Waarom lukt het dan niet? Afijn kinderen worden groot, houden een spiegel voor en hup daar ging ik….nog niet willen toegeven maar uiteindelijk kon ik niet anders…. Ik had een burn out (hoezo? Dat ging mij toch niet overkomen? Ik had toch bewust keuzes gemaakt, dus ik moest blij zijn !?!?)
    Vervolgens kreeg ik tijdelijk een baan van 18 uur in de ochtenduren en wat gaf mij dat een boost en een hoop eigenwaarde terug. Nu komen er allerlei mooie dingen boven drijven en dingen naar mij toe voor de praktijk. Ik kan het nog niet goed kanaliseren maar het komt vast goed. Ik duik er gewoon in. De boot is weer van de kant en we gaan weer varen !

    Reageren
    1. Marieke Bericht auteur

      Hoi Anouschka, wat goed om te lezen dat de boot weer is gaan varen, mooie metafoor. Na een tijdelijke stop, waarin er even andere dingen moesten gebeuren. Wat maakt het uit? Ieder haar eigen tempo.
      Groet, Marieke

      Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*